Ο ΔΩΔΕΚΑΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

Ο «Δωδεκάλογος του Συγγραφέα», επίκαιρος όσο και διαχρονικός, σύντομος και περιεκτικός, συμπληρώνεται κάθε φορά και από κάποια διαφορετική πένα. Σ’ αυτό το τεύχος φιλοξενείται ο Γιάννης Μακριδάκης”.

 image003

Μιλήστε μας για το καινούριο σας βιβλίο

Το «Ζουμί του Πετεινού» είναι νουβέλα δίδυμη του «Λαγού μαλλί» και προέκυψε κι αυτό για να δώσει βήμα στους λογοτέχνες που μας περιβάλλουν και δεν πρόκειται ποτέ να γράψουν οι ίδιοι βιβλίο. Ο ήρωάς μου ο Παναγής που ζούσε καταγής, μας μιλάει για την Φύση ενώ όλοι οι άλλοι γύρω του μιλάνε για την Κρίση. Η Φύση, η μοναδική αλήθεια εντός της οποίας υπάρχουμε, έρχεται αντιμέτωπη με την Κρίση της Οικονομίας, με το βασικό ζωτικό ψέμα της ζωής μας.

Στη συγγραφή σας ώθησε…

Αυτή ακριβώς η αντιπαράθεση της Αλήθειας με το Ψέμα. Της Φύσης με την πλαστή Οικονομία του χρήματος.

Το βιβλίο που έχετε στο κομοδίνο σας αυτή τη στιγμή είναι…

Δεν έχω κανένα βιβλίο στο κομοδίνο μου σχεδόν ποτέ. Όλα σε ράφια είναι. Αν εννοείτε τι διαβάζω αυτή τη στιγμή, θα σας πω ότι διαβάζω μόνο τις ειδήσεις αλλά και διάφορες αναλύσεις της κατάστασης που ζούμε για να διαμορφώνω άποψη και κρίση καθημερινά, πράττοντας το χρέος μου ως πολίτης.

Αναφέρετε μια φράση από ένα βιβλίο ή ένα στίχο που σας ακολουθεί.

Του Ντίνου Χριστιανόπουλου το παρακάτω ποίημα με ακολουθεί εδώ και χρόνια και μάλλον θα το πάρω και μαζί μου:
«Και τι δεν κάνατε για να με θάψετε
όμως ξεχάσατε πως είμαι σπόρος».

Το διάστημα της συγγραφής πόσο αλλάζετε σαν άνθρωπος; Υπάρχει ένα είδος εσωτερικής μεταμόρφωσης;

Απλώς είμαι συνεχώς βυθισμένος και ζω μαζί με τον κάθε ήρωά μου. Έχω κάποια δυσκολία επικοινωνίας με τους γύρω μου. Κάποιες φορές και δύσπνοιες. Ευτυχώς όλα αυτά δεν διαρκούν πολύ, διότι γράφω λογοτεχνία πολύ λίγες μέρες τον χρόνο.

Ζούμε σε μια εποχή προοδευτική ή βαθιά συντηρητική;

Από τότε που άρχισα να αντιλαμβάνομαι την κοινωνία, δεν ένιωσα ούτε μια στιγμή ότι είναι κάτι άλλο εκτός από βαθιά συντηρητική. Σήμερα ένα παραπάνω. Όλοι προσπαθούν να διατηρήσουν τα κεκτημένα τους εις βάρος άλλων. Και την πληρώνουν οι φτωχότεροι. Η ενεργοποίηση των συντηρητικών ενστίκτων της κοινωνίας γίνεται πια καθημερινά και με κραυγαλέους και απόλυτα κατακριτέους τρόπους και λογύδρια πολιτικών τσαρλατάνων.

Ο έρωτας σήμερα. Υπάρχει; Μήπως ζούμε σ΄ ένα λαβύρινθο ερωτικής μοναξιάς και καλούμαστε να τον περιγράψουμε ως κάτι το αβίωτο;

Κάπου θα υπάρχει κι αυτός. Είναι ο μόνος Θεός που αξίζει τις σπονδές μας. Προσωπικά τον τιμώ απόλυτα.

Η κατάσταση στην Ελλάδα σήμερα είναι…

Ένα βήμα πριν το απόλυτο χάος. Το οποίο είναι ο μόνος δρόμος για να γίνει η επανεκκίνηση. Ο ηθικός ξεπεσμός και ιδεολογικοπολιτική και πολιτισμική κρίση τόσων δεκαετιών, έδωσαν επιτέλους τη θέση τους στην οικονομική κρίση, η οποία θα φέρει το χάος και την κάθαρση. Ελπίζω μόνο να έχουμε Αριστερή Κυβέρνηση, όταν θα μπούμε στο χάος και για όσο θα διαρκεί αυτό.

Πώς οι άλλες τέχνες (μουσική, κινηματογράφος, ποίηση κτλ.) εγκιβωτίζονται και δημιουργούν καινοτόμες νησίδες επιρροής εντός του έργου σας;

Με τη μορφή του κελαηδίσματος των πουλιών, των εικόνων της φύσης γύρω μου και την αφελή ματιά στη ζωή . Έτσι μόνο εγκιβωτίζονται και εκφράζονται οι τέχνες στην λογοτεχνία που προσπαθώ να φτιάχνω. Διότι με την τέχνη των ανθρώπων δεν έχω άμεση και συχνή επαφή, λόγω του ότι ζω απομονωμένος σε ένα χωριό στα σύνορα της Ευρώπης με την Τουρκία και δεν έχω πρόσβαση στην ανθρώπινη οργανωμένη κοινωνία παρά μόνο μέσα από το διαδίκτυο.

Συχνά αυτό που μας συγκροτεί, είναι κι αυτό που μας διαλύει. Σε ποιες περιπτώσεις συμβαίνει το παραπάνω;

Γενικά ο νους προσπαθεί μάταια να συγκροτήσει την ψυχή αλλά ποτέ δεν θα το καταφέρει. Και γι’ αυτό η δράση του γίνεται τελικά διαλυτική. Όλα μέσα στο κεφάλι μας είναι.

«…η φύση τον πλημμύριζε και ήτανε χείμαρρος που άρχιζε να μιλά για το χτήμα και τα ζώα, δεν έπαιρνε ούτε ανάσα’ οι άλλοι μπουχτισμένοι από τη ζωή στη σύγχρονη πόλη τον ακούγανε με το στόμα ανοιχτό, σαν που άκουγε εκείνους τους ερευνητάδες στην τηλεόραση…». Ποια είναι η νόσος του σύγχρονου ανθρώπου; Το αστικό τοπίο είναι τελικά μονόδρομος ή αποτελεί σύμπτωμα του φόβου μας να συγκρουστούμε με συνήθειες, ευκολίες και δομές;

Η νόσος του σύγχρονου ανθρώπου είναι ότι νομίζει πως έχει προοδεύσει. Αλλά όσα τεχνολογικά και επιστημονικά επιτεύγματα κι αν έχει κατακτήσει, ταυτόχρονα έχει χάσει κι έχει αφήσει να ξεχαστούν τόσα υλικά και μέθοδες, που είναι βασικότερα για την ζωή του από ό,τι αυτά που κατακτά καθημερινά. Σήμερα ο άνθρωπος ζει καλωδιωμένος. Κι άμα κοπεί ο ομφάλιος λώρος που τον ενώνει με το σύστημα, δηλαδή το χρήμα, θα πεθάνει. Αλλά και να μην κοπεί, πάλι θα πεθάνει. Διότι ξέχασε ο άνθρωπος πως το χρήμα δεν τρώγεται. Κι έχει παραμελήσει για πάρτη του (του χρήματος) τα βασικά.

«…μα τι ν΄ αυτά που λέτε ρε, που θα πουλήσουμε την Ελλάδα ολάκερη για να ξεχρεώσουμε, είσαστε με τα καλά σας, γη ρε, ξέρεις τι είναι να ΄χεις δικιά σου γη;». Οι άνθρωποι σήμερα έχουν δικαίωμα επιλογής, σ’ αυτό που σήμερα διατυπώνεται και παρουσιάζεται ως κρίση;

Ο σύγχρονος άνθρωπος έκανε την επιλογή του πριν από πολλά χρόνια. Να δημιουργήσει ένα σύστημα που στηρίζεται στο ψέμα. Σε μια επινοημένη οικονομία του χρήματος, η οποία απέχει πολύ από την μοναδική αληθινή οικονομία. Την Οικονομία της φύσης. Γι’ αυτό, για να διατηρηθεί η Οικονομία της φύσης, ο ανθρώπινος πληθυσμός θα καταστραφεί σε μεγάλο βαθμό για άλλη μια φορά πολύ σύντομα. Άλλη επιλογή δεν υπάρχει πια. Πληρώνουμε τις επιλογές του παρελθόντος. Διότι μπορεί να μην τις κάναμε εμείς, τις έκανε όμως ο Άνθρωπος του οποίου συνέχεια αποτελούμε. Ακόμα και να αλλάξουμε τώρα την θεώρησή μας απέναντι στη ζωή, είναι πολύ αργά νομίζω.

 

Προφίλ

ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΚΡΙΔΑΚΗΣ

Γεννήθηκε στο 1971 στη Χίο και σπούδασε μαθηματικά. Το 1997 ίδρυσε το Κέντρο Χιακών Μελετών Πελινναίο. Από τις εκδόσεις της Εστίας κυκλοφορούν τα βιβλία του: Ανάμισης Ντενεκές, Η Δεξιά Τσέπη του Ράσου, Ήλιος με Δόντια, Λαγού Μαλλί, Η Άλωση της Κωνσταντίας. Πρόσφατα κυκλοφόρησε η νουβέλα του, το Ζουμί του Πετεινού.

πηγή.

Advertisements
This entry was posted in Πολιτισμός. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s